Verloren jaren 1945 - 1978

Na de gevorderde inname door de Duitsers in 1941 blijft het lot van de Nymphaea lange tijd onbekend. Pas in 1946 wordt het schip door de Koninklijke Marine teruggevonden en overgedragen aan het Loodswezen. Daar krijgt het een nieuwe functie als inspectie- en hulpbetonningsvaartuig en wordt het in een sobere, donkergrijze kleur geschilderd.

Onder de naam ‘Onrust’ doet het dienst als een functioneel werkvaartuig, maar het was tegelijkertijd ook een exclusief vervoermiddel voor de directeur-generaal. Het schip verliest in deze periode veel van haar oorspronkelijke luxe, maar blijft wel in actieve vaart.

De Onrust in Amsterdam-noord op het water “IJ“, 4 September 1948.

In 1950 wordt de ‘Onrust’ verkocht en verdwijnt vervolgens een decennium lang uit zicht. Pas in 1960 duikt het weer op, vastgelegd op een foto, waaruit blijkt dat het inmiddels witte schip zonder motoren in Nigtevecht ligt. In deze jaren wisselt het jacht meerdere keren van eigenaar en kent het een reeks kleurrijke bezitters, waaronder de Amsterdamse kastelein Van der Wiele en antiquair Jan Bronsdijk, die bekend stond als ‘Jan met de gouden handjes’.

De beruchtste eigenaar in deze periode is echter Jan Smit, een beruchte kroegeigenaar en onderwereldfiguur. Onder zijn beheer krijgt het schip een nieuwe naam: ‘Lord Onrust’, een toepasselijke benaming voor een jacht met een onstuimige geschiedenis.

Wanneer Dick Pels het schip in 1978 overneemt, verkeert het nog steeds in slechte staat. Op 1 augustus 1978 neemt Pels zijn intrek op de Nymphaea en begint hij met een grondige restauratie. Hij besluit het schip haar oorspronkelijke identiteit terug te geven, inclusief de historische naam Nymphaea en haar kenmerkende crèmekleurige uiterlijk.

Hiermee begint een nieuwe periode waarin het jacht, na decennia van verval en transformatie, stukje bij beetje wordt hersteld in haar vroegere glorie.

Bron: Dick Pels, Nymphaea, Autobiografie van een jacht, Walburg Pers, 2023

Beheer -I, herfst 2021

In 1972 begint een nieuw hoofdstuk wanneer lerares Erna Lokhorst het schip koopt en verplaatst naar de Houthaven in Amsterdam. Deze plek, destijds een vrijhaven voor een bont gezelschap van alternatieve bewoners, vormt het decor voor een eerste poging tot restauratie.

Samen met haar man Fred voert Erna veel van de werkzaamheden zelf uit. De vooruitgang is echter traag en de klus blijkt groter dan verwacht.

Lord Onrust, 1974